มีโอกาสได้แลกเปลี่ยนบทสนทนากับคนต่างชาติคนหนึ่งที่มีประสบการณ์เป็นที่ปรึกษาด้านไอทีให้หลายโรงพยาบาลในไทย … สิ่งที่ผมเรียนรู้และเห็นด้วยอย่างยิ่งคือความแตกต่างด้านแนวคิดระหว่างประเทศฝั่งตะวันตกและตะวันออก
“คนในแถบนี้ส่วนใหญ่ไม่มองแนวกว้าง สนใจแค่ทำงานนี้ให้เสร็จไปก็พอ อีกอย่างคือเกือบทุกเรื่องมันเป็นไปไม่ได้” — คุณอาคนนี้กล่าวไว้
“ผมเคยประชุมร่วมกับทีมไอทีหลายครั้ง คำตอบที่ได้มักจะเป็นว่า ‘เราทำแบบนี้ไม่ได้ เราไม่เคยทำแบบนี้ และมันเกินหน้าที่ของเรา” — คุณอาร่ายต่อ
“เวลาที่เริ่มต้นและออกแบบระบบ ส่วนใหญ่ก็จะคิดกันแค่งานนี้ตอนนี้ มองมุมลึกไม่มองมุมกว้างบ้าง สุดท้ายผลลัพธ์จึงเป็นระบบที่ตายตัว ไม่ยืดหยุ่น และจะอยู่ได้ไม่นาน จริงอยู่ที่เราคัสตอมไมซ์ได้ ใครๆก็พูดว่าคัสตอมไมซ์ได้ แต่เมื่อคุณคัสตอมไมซ์ไปสัก 10 ครั้ง คุณจะเจอปัญหาใหญ่มาก คุณจะดูแลมันไม่ไหว” — เขาแชร์ประสบการณ์หลายสิบปีในการทำซอฟต์แวร์
“ที่ถูกต้องคือคุณต้องเรียนรู้ให้มากและกว้าง ต้องมองปัญหาให้รอบด้าน ต้องไม่ยึดติดกับสิ่งที่เห็นตรงหน้าเพียงอย่างเดียว มองกว้างเพื่อสร้างระบบที่ยืดหยุ่น ลืมคำว่าคัสตอมไมซ์ไปเลย นี่คือปัญหาที่ผมมองเห็นจากการทำงานร่วมกับคนไทย มันยากเพราะพวกเขาเชื่อว่าอะไรๆก็เป็นไปไม่ได้ การขยับตัวปรับตัวเพื่อเปลี่ยนแปลงหรือโอบรับเทคโนโลยีใหม่ๆจึงเกิดขึ้นช้ามาก ไม่ใช่แค่ประเทศไทยแต่ประเทศอื่นในแถบนี้ด้วย และต้องขอโทษจริงๆนะแต่ผมคิดว่ามันเป็นปัญหาเรื่องระบบการศึกษา” — เขายิ้มให้เบาๆ
“ผมเห็นด้วยกับทุกอย่างที่คุณพูดมา โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องระบบการศึกษา” — ผมไม่มีอะไรจะเถียงเลย
ทุกวันนี้กับน้องในทีม ผมพยายามให้พวกเค้าได้ฝึกทักษาการคิดมุมกว้าง การมองภาพรวม และการวางเป้าหมายระยะยาว … ถ้าใครมีทักษะแบบนี้โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับน้องๆที่เพิ่งเริ่มต้นอาชีพมันจะโดดเด่นมากๆ มาก มาก